ASME: Wielość cywilizacji - Stanisław Michalkiewicz

Publicystyka Antysocjalistycznego Mazowsza

Wielość cywilizacji - Stanisław Michalkiewicz Wysłane wtorek, 23, stycznia 2007 przez Krzysztof Pawlak

Jak się okazuje, pluralizm w Kościele jest znacznie większy niż mogliby przypuszczać nawet najwięksi entuzjaści aggiornamento. List biskupów skierowany do wszystkich katolików polskich, z pozoru bardzo zdecydowany, przypominał jednak bardziej "Wiersz powściągliwy" Juliana Tuwima ("Nie wiem jak to wyrazić... bo wszystko, ma swą miarę i stopnie i skalę...") w widocznym pragnieniu dogodzenia wszystkim punktom widzenia, jakie prawdopodobnie uwidoczniły się podczas spotkania Rady Stałej z biskupami diecezjalnymi. Mimo to jednak w kilku przypadkach i tak został ocenzurowany. Jakby tego było mało, JEm. Stanisław Dziwisz w wywiadzie dla włoskiej gazety stwierdził m.in., że lustracja przynosi więcej szkody niż pożytku, chociaż oczywiście będzie prowadzona. Trudno to do końca zrozumieć, bo po cóż ją "prowadzić", tę lustrację, skoro ona taka szkodliwa?

Z tego samego założenia musiało wyjść ścisłe kierownictwo redakcji "Dziennika", przeznaczając na przemiał podobno aż 150 tysięcy egzemplarzy z artykułem demaskującym tajnego współpracownika o pseudonimie "Teolog". Najwyraźniej mamy do czynienia z jakimiś informacyjnymi szumami; najpierw red. Paliwoda pisze o "Filozofie", co sprawia, że JE abp Życiński udziela wywiadu Katolickiej Agencji Informacyjnej i przeprowadza rozmowę w TVN z red. Kolendą-Zaleską, no a teraz ten przemiał "Teologa"... Czyżby iskrówka ("i skoczyła iskrówka; zawrzały redakcje!") z centrali, informująca, że te materiały nie są przeznaczone do ujawniania, nadeszła zbyt późno? Tego wykluczyć nie można, bo szkodliwość lustracji polega m.in. na tym, iż z ujawnionego agenta mamy tyle pożytku, co pies z piątej nogi, natomiast z agenta nieujawnionego - aaa, to mamy tyle pożytku, co z gęsi smalcu. Jak zauważyła Kazimiera Iłłakowiczówna, "można zeń wszystko zrobić i w każdą formę ulepić" - i o to właśnie chodzi, żeby było z czego lepić i czym. W przeciwnym razie wszystko może nam się rozpaść i co wtedy?
Kiedy tak wyjaśniliśmy sobie podstawowe kwestię polityki wewnętrznej, pora wreszcie odetchnąć świeżym powietrzem i rozejrzeć się po świecie. A warto się rozejrzeć, bo ostatnio imię Polski zostało rozsławione aż po krańce ziemi i to nie tyle nawet dzięki zawirowaniom eklezjastycznym, co aktywności pana Simona Mola z Kamerunu. Ten afrykański intelektualista najwyraźniej musiał szalenie zaimponować wielu warszawiankom, bo kiedy zatrzymała go policja pod zarzutem świadomego zarażania swoich partnerek wirusem HIV, do warszawskiego laboratorium zaczęły przybywać tłumy kobiet. Z jego strony natomiast sprawa może wyglądać trochę inaczej. Podobno pan Mol, wiedząc, że cierpi na wstydliwą chorobę, próbował u nas tradycyjnej afrykańskiej terapii. Polega ona podobno na intensywnym obcowaniu z jak największą liczbą partnerek, nawet nie gwoli rozpusty, tylko w nadziei, że nękana w ten sposób przypadłość pacjenta wreszcie opuści. Jeśli to prawda, to chwalebnie świadczy o przywiązaniu pana Mola do rodzimej cywilizacji i zrozumiałym w tej sytuacji lekceważeniu medycyny Białego Człowieka. Mamy oto przykład zderzenia cywilizacyjnego, które tylko potwierdza opinię Feliksa Konecznego, że cywilizacje się odpychają i wszelka harmonijna synteza między nimi nie jest możliwa. Czyż trzeba lepszego dowodu, jak ten, że te desperackie próby tradycyjnego leczenia się po swojemu, pan Mol będzie musiał odpokutować latami więzienia?
Ale skrzydlata wieść o tłumach warszawianek odwiedzających weneryczne laboratorium z szybkością płomienia dotarła w głąb Afryki, budząc podobno szalone zainteresowanie Polską wśród tamtejszych mężczyzn. W Afryce bowiem sprawa nie jest prosta i kto nie ma, dajmy na to, krów albo stada antylop gnu, bywa skazany na praktykowanie celibatu, o którym wspominał również Ekscelencja. Warto przypomnieć, że celibat oznacza powstrzymanie się od wchodzenia w związki małżeńskie, natomiast nie musi oznaczać braku różnych flirtów przelotnych, które nazywają się już zupełnie inaczej. Tłumy szykują się już do drogi i wkrótce możemy doświadczyć na własnej skórze zderzenia cywilizacji murzyńskiej z łacińską, jak już doświadczamy zderzenia łacińskiej z turańską.

Stanisław Michalkiewicz

Publicystyka Stanisława Michalkiewicza na ASME i nagrania TV ASME